ΚΡΙΤΙΚΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑΣ, TSIPRAS ΠΕΤΥΧΕ ΕΝΩ ΟΙ ΔΗΘΕΝ ΣΠΟΥΔΑΣΜΕΝΟΙ ΣΤΟ ΜΙΤ! ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΕΙΝΑΙ Η πρωτοφανής κοινωνική ανισότητα στην Ελλάδα 1-7-15

MME MERKEL EXPULSE L’ AME LOIN DE L’EU ET LOIN DE L’ALLEMAGNE MEME, TANDIS QUE MR. TSIPRAS OFFRE UNE AME AU PEUPLE GREC, MAIS SANS ACTUALISER LES INTELLECTUELS..

Σήμερα η κ. Μέρκελ επικαλέστηκε τη σύζευξη του δικαίου και της ευθύνης, για να στηρίξει θεωρητικά το οικοδόμημα της ΕΕ.

Αλλά αυτό έρχεται σε αντίφαση με τα συμπεράσματα.

Για το κίνημα ωστόσο των Ελλήνων που θα ψηφίσουν ναι και αυτοπροσδιορίζονται με τον τίτλο Μένουμε Ευρώπη, δεν υπάρχει καν η φροντίδα να στηρίξει θεωρητικά το κίνητρό της, δηλ. τον ατομισμό.
Μου φαίνεται πάντως υπερβολικό να αφήνονται MASS MEDIA, μειοψηφικά στοιχεία στην Ελληνική κοινωνία να καταλαμβάνουν όλο το χώρο της ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ στη χώρα. Γιατί τα κανάλια στη χώρα δεν έχουν ψηφιστεί και όμως φέρονται σαν ηγεμονικός λόγος, χωρίς κανόνες. Μάλιστα συνοδεύουν τα δελτία τους με μουσικά συνοδευτικά στοιχεία και κάνουν κατάχρηση της υπερανθολόγησης ή της υποανθολόγησης, αποδίδοντας όλες τις αποχρώσεις του γκρι για τον αντίπαλο και όλες τις παραλλαγές του ροζ για τον παραγγελιοδότη.

ΓΙΑΤΙ ΟΜΩΣ ΤΟΣΟΣ ΦΑΝΑΤΙΣΜΟΣ ΕΚ ΜΕΡΟΥΣ ΤΗΣ ΔΗΘΕΝ ΦΙΛΟΕΥΡΩΠΑΙΚΗΣ ΚΙΝΗΣΗΣ «Μένουμε Ελλάδα» που περιλαμβάνει τους πλούσιους και τους καλλιτέχνες τους;

ΤΑ ΑΙΤΙΑ ΕΡΧΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΠΟΛΥ ΜΑΚΡΙΑ ΚΑΙ ΕΠΙΒΙΩΝΟΥΝ ΣΗΜΕΡΑ ΜΕ ΑΛΛΑ ΜΕΣΑ, ΜΕΣΩ ΤΗΣ ΕΠΙΜΕΛΟΥΣ ΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗΣ ΜΙΑΣ «ΔΗΘΕΝ» ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ (το δήθεν πάει στη διαίρεση της κοινωνίας και δεν το λέω εγώ! το λέει ο κ. Ευάγγελος Βενιζέλος, και ορθώς), που εστιάζεται σε ένα μεγάλο τηλεοπτικό σαλόνι, όπου ως σύγχρονος τηλεμαικήνας εγγράφει τους ελίτ από όλους τους χώρους, που κατασκευάζει έναν οιονεί καθολικό κώδικα του POLITICALLY CORRECT, στηριγμένο στις δευτερογενείς παραδοχές του ναι μεν αλλά (παρουσιαζόμενες ως ένα σαβουάρ βιβρ των πετυχημένων ανθρώπων, αλλά χωρίς ψυχή).
Ολα αυτά επικαιροποιούν την πρωτοφανή για τα Ευρωπαικά δεδομένα κοινωνική ανισότητα που υφίσταται στην Ελληνική κοινωνία. Είναι μάλιστα τόσο έντονη ώστε δίνει την εντύπωση ενός Apartheid. Γράφει η wikipedia, By extension, the term Apartheid is currently used for forms of systematic segregation.
.

Για χάρη συντομίας λέω ότι η επί Τουρκοκρατίας σαφής κοινωνική και αιώνια ανισότητα μεταξύ λαού και ελίτ επανέρχεται συνεχώς μέχρι σήμερα.

Και δεν το λέω εγώ, το λέει η επιστημονική παρουσίαση του θέματος από τους μείζονες κοινωνιολόγους συγγραφείς, και ειδικά από τη μελέτη των Βασίλη Ανδρονόπουλου και Μίνωα Μαθιουδάκη 1988 Νεοελληνική Διοικητική ιστορία.
Εγώ αυτή την ανισότητα ελληνικού τύπου (ας μη ξεχνάμε ότι η Διγλωσσία καταργήθηκε μόλις το 1976 με πρωτοβουλία του Γ. Ράλλη) την αισθάνομαι ανάλογη με το καθεστώς Απαρτχάιντ που καταργήθηκε το 1994. Στην παρακάτω περίληψη από Ανδρονόπουλο κλπ φαίνονται και οι λόγοι που οι ελληνικές κοινότητες ανέχθηκαν την ανισότητα, όπως τη δέχονταν και οι Οθωμανοί, προκειμένου να συλλέγονται οι φόροι. Βεβαίως με το αζημίωτο.

Βασίλη Ανδρονόπουλου και Μίνωα Μαθιουδάκη 1988
Νεοελληνική Διοικητική ιστορία

Α) επί τουρκοκρατίας, Υπήρξε ανάπτυξη των θεσμών της τοπικής αυτο-διοικήσεως, κατά τις διάφορες εποχές της της τουρκοκρατίας.

Τα στοιχεία της δημοκρατικότητας ή όχι των θεσμών της τοπικής αυτοδιοικήσεως της εποχής εκείνης
πρέπει να αναζητηθούν

Η άσκηση του δικαιώματος αυτού δεν περιοριζόταν από οποιεσδήποτε προϋποθέσεις, όπως ιδιοκτησίας, πληρωμής φόρων, κοινωνικής τάξεως ή επαγγέλματος.
Η εκλογή όμως δεν ήταν προϊόν ελεύθερης εκφράσεως
Διότι γίνονταν

Επεμβάσεις των οργάνων του κατακτητή υπέρ ορισμένων προσώπων,
 επεμβάσεις του κλήρου,
 άσκηση ψυχολογικής βίας,
 σφετερισμός του αξιώματος
 ή μεταβίβαση σε ορισμένες περιπτώ-σεις του κοινοτικού αξιώματος, σαν είδος κληρονομικού δικαιώματoς, από τον πατέρα στο παιδί,
Αυτά περιόριζαν στην ουσία το δικαίωμα αυτό
– σε ελάχιστες οικογένειες των mo πλούσιων και ισχυρών, όπως ήδη προαναφέραμε (π.χ.αναλφαβητισμός,επικινδυνότη-τα του αξιώματος του κοινοτικού άρχοντα εξαιτίας της αυθαιρεσίας του κατακτητή, που για οποιοδήποτε λόγο μπορούσε να τον θεωρήσει υπεύθυνο και να τον βασανίσει, φυλακίσει, εξορίσει ή και να τον θανατώσει) .
5) Έτσι, τα αξιώματα ανήκαν σ’ ένα κλειστό και πολύ περιορισμένο κύκλο προσώπων,
– από παλιές βυζαντινές οικογένειες
– από τη θέση τους και σχέση τους με τον κατακτητή

Η εξουσία συνεπώς σε επίπεδο κοινοτικό, επαρχιακό ή ανώτερο, εναλλασσόταν μεταξύ ενός μικρού κύκλου οικογενειών, ανάμεσα στις οποίες διεξαγόταν και η εκλογική διαμάχη.
Ο λαός, οι πολλοί, δηλαδή, μολονότι δεν απαγορευόταν, στην πράξη ωστόσο δεν είχε δικαίωμα να εκλέγεται.

Και διατυπώθηκαν κατηγορίες όχι μόνο από Έλληνες, αλλά και από ξένους.

Χαρακτηρίστηκαν σαν μάστιγα του λαού και πραγματικοί τύραννοι που βιαιοπραγούσαν, βασάνιζαν και εκμεταλλεύονταν τους Έλληνες ραγιάδες, εισπράττοντας φόρους παράνομα και πολύ μεγα-λύτερους από όσο έπρεπε, για να οικειοποιούνται τη διαφορά, εξαπα-τώντας ακόμη και τους Τούρκους ή δωροδοκώντας τους για να μη τους ενοχλούν. Αλαζονικοί και υπερόπτες, σκληρόκαρδοι, άσπλαχνοι και ψυχροί υπολογιστές του συμφέροντος, έμεναν ασυγκίνητοι από τη δυστυχία των συμπατριωτών τους και επλούτιζαν σε βάρος τους.,
Τα πολλά πλούτη τους επέτρεπαν να ζουν με τέτοια ασιατική πολυτέλεια, που προκαλούσε το κοινό αίσθημα σε μια εποχή δυστυχίας για τους λοιπούς Έλληνες.
Ήταν αναπόφευκτο, η συμπεριφορά αυτή των κοτζαμπάσηδων να τους απομονώσει από το λαό,να αποτεtέσουν δική τους κλειστή κοινωνική τάξη που για να επιτελεί τα ανομημαtά της είχε ανάγκη από τη στήριξη της τουρκικής εξουσίας.
Ετσι ταύτισαν τα συμφέροντά τους με τα συμφέροντα του κατακτητή και σε πολλές περιπτώσεις έγιναν συνεργάτες και υπηρέτες των Τούρκων για να εξασφαλίσουν την παραμονή τους στο αξίωμά τους και να απολαμβάνουν τα παράνομα οφέλη τους.

Copy Protected by Chetans WP-Copyprotect.